บทที่ 99 ด่านหน้า

“เจ้าคิดจะเมินข้าจนถึงที่สุดเลยสินะ”

เจียงรั่วอี้หันหลังมองบุรุษหลงตนเองที่ก้าวเดินตามหลังมาติด ๆ ไม่ยอมปล่อย ดูท่าจะไม่ยอมเลิกราจนกว่านางจะยอมพูดด้วย

“...”

“เจ้าได้ยินข้าใช่ไหม ทำไมถึงไม่ยอมหยุดเวลาข้าเรียก”

นัยน์ตาไร้แววแหงนขึ้นมองเขา “ทำไมข้าต้องหยุดตามที่ท่านเรียก? เราสองคนหาได้สนิทกัน”

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ